be feeble แปลว่า
- v. exp.
- ปะหงับปะง่อน [pa ngap pa ngǿn]
- อ่อนระทวย
- อ่อนแรง [øn raēng]
- feeble: adj. อ่อนกำลัง ที่เกี่ยวข้อง: อ่อนแรง, กะปลกกะเปลี้ย ชื่อพ้อง:
- feeble: adj. อ่อนกำลัง ที่เกี่ยวข้อง: อ่อนแรง, กะปลกกะเปลี้ย ชื่อพ้อง: fragile, strengthless
- feeble-minded: adj. ปัญญาอ่อน ที่เกี่ยวข้อง: โง่, งี่เง่า, ทึ่ม ชื่อพ้อง: retarded, foolish
ประโยค
12:10 So I take pleasure in being feeble, in unkind words, in needs, in cruel attacks, in troubles, on account of Christ: for when I am feeble, then am I strong.
